İnsan Bazen Sessizce Yorulur
Raziye ÇAKIR
Bismillahirrahmanirrahim
“Sabretmenize karşılık selam sizlere. Dünya yurdunun sonucu ne güzeldir.
İnsan bazen kimseye anlatamadığı yorgunluklar taşır içinde…
Kalabalıkların arasında gülümser ama geceleri sessizce içine ağlar. Çünkü hayat, dışarıdan göründüğü kadar kolay değildir. Her insanın içinde sakladığı görünmez bir savaşı vardır.
Kimi bir özleme sabreder…
Kimi bir ayrılığa…
Kimi de hiç geçmeyecek sandığı acılara…
Ama insanı ayakta tutan şey; her şeye rağmen içinde sönmeyen küçücük bir umut ışığıdır.
Bazı Yaralar Gözle Görülmez
Hayat bazen insanın kalbine öyle yükler bırakır ki, onları ne söz anlatabilir ne de gözyaşı…
Bir bakarsınız, yıllarca güçlü duran bir insan sessizce tükenmiştir.
Bir bakarsınız, herkese umut olan biri kendi içinde karanlıkla mücadele ediyordur.
Çünkü insan en çok da anlaşılmadığında yorulur.
İçinde kopan fırtınaları kimse bilmez.
Gece yastığa başını koyduğunda susturduğu çığlıkları kimse duymaz.
Ama Rabbimiz duyar…
İşte insanı yeniden ayağa kaldıran da budur.
Allah’ın gördüğünü bilmek…
Allah’ın duyduğunu bilmek…
Ve en karanlık anda bile yalnız olmadığını hissetmek…
Acılar İnsan Kalbini Derinleştirir
Her acı biraz değiştirir insanı.
Eskisi gibi gülemez bazen…
Eskisi kadar kolay güvenemez…
Ama acı aynı zamanda insanın kalbini olgunlaştırır.
Çünkü hiç yara almayan bir yürek, merhameti tam öğrenemez.
Acı çeken insan;
başkasının sessizliğini anlar,
gözlerdeki hüznü fark eder,
bir tebessümün kıymetini bilir.
Belki bu yüzden en güzel insanlar, en çok kırılmış olanlardır.
Çünkü onlar;
hayatın sertliğini görmüş ama yine de sevgiyi seçmiştir.
Gerçek Sevgi Vazgeçmemektir
Sevgi sadece güzel günlerin duygusu değildir.
Gerçek sevgi;
zor zamanda el bırakmamaktır.
Kırılmış bir kalbi yeniden sevebilmektir.
Gitmek kolayken kalabilmektir.
Çünkü herkes mutlu günlerde sever…
Ama gerçek sevgi, insanın en karanlık zamanında yanında kalandır.
Hayat bazen her şeyi alır insandan.
Hayallerini…
Güvendiği insanları…
Eski neşesini…
Ama içinde küçücük bir sevgi kaldıysa, insan yeniden başlayabilir.
Çünkü sevgi, insan ruhunun yeniden doğma gücüdür.
Sabır: Sessizce Dua Etmektir
Sabır bazen sadece beklemek değildir.
Sabır;
kimse bilmeden kırıldığın halde güzel kalabilmektir.
İçin yanarken kimseyi incitmemektir.
“Allah büyüktür” diyerek yeniden toparlanabilmektir.
Bazı dualar hemen kabul olmaz.
Bazı yollar uzun sürer.
Bazı kavuşmalar gecikir…
Ama Rabbimiz hiçbir gözyaşını boşa akıtmaz.
Belki bugün anlamıyoruz bazı acıları…
Ama bir gün dönüp baktığımızda diyeceğiz ki:
“Meğer Rabbim beni düşürmüyor, güçlendiriyormuş…”
Ve Sonunda İnsan Şunu Öğrenir
Hayat herkesi bir gün sınar.
Kimi sevdiğiyle…
Kimi yalnızlığıyla…
Kimi de sessiz acılarıyla…
Ama sonunda insan şunu öğrenir:
Hiçbir fırtına sonsuza kadar sürmez.
Hiçbir gece sabahsız kalmaz.
Ve insanı gerçekten iyileştiren şey;
ne zaman, ne para, ne de kalabalıklardır…
İnsanı iyileştiren şey sevgidir.
Bir içten söz…
Bir samimi dua…
Bir merhametli yürek…
Çünkü acılar insanı yoğurur…
Ama sevgidir insanı yeniden hayata bağlayan.
Ve bir gün…
Bütün yorgunlukların sonunda,
sabredenlere şöyle denilecektir:
“Selam sizlere…”
İşte o gün, bütün gözyaşları anlam bulacaktır.
Selam ve dualarımla…
Hayırlı Cumalar.
